De hedendaagse soorten zijn allemaal zogenaamde hybriden, samengevat onder de soortnaam Dahlia Variabilis. Het geslacht dahlia is octaploïd, dat wil zeggen dat ze acht paar genen hebben met erfelijke eigenschappen. Dit verklaart de soms sterk uiteenlopende resultaten van kruisingen.

Vanaf 1810 begon de teelt zich in Nederland te ontwikkelen. In 1813 won kweker C. Arentz in Leiden een van de eerste gevulde bloemen. Deze kweker was een van de pioniers in Nederland. In 1819 bood hij al een assortiment aan van zo’n 70 variëteiten. Sindsdien hebben velen, gefascineerd door de mogelijkheden van dit gewas, een groot aantal cultivars in allerlei variaties verkregen door kruisingen.

Nog eens 100 jaar later, in 1918, werd de Nederlandse Dahlia Vereniging opgericht met als doel de teelt, handel en export van dahlia’s te bevorderen. Men schat het aantal variëteiten vandaag de dag op 20.000, maar wereldwijd zijn er waarschijnlijk veel meer.

In het uitgebreide kleurenpalet waarin dahlia’s voorkomen, ontbreken alleen zuiver zwart en blauw. Tweekleurige dahlia’s zijn ook gebruikelijk. Naast de vele felle kleuren zijn dahlia’s ook populair vanwege de vele vormen die ze kunnen hebben.

De maten variëren van 2 tot 3 cm tot echte reuzen van meer dan 30 cm. Er zijn ook grote verschillen in hoogte tussen de vele cultivars. De laagste zijn ongeveer 20 cm, terwijl de hoogste bijna 2 meter hoog kunnen worden.